من و نخستین برف زمستانی

امروز به تاریخ رسمی کشور 12 دی ماه سال 1386 است. روزی خوب از روزهای خدا که چشم همه ما ایرانی ها و تهرانی ها به «بارش برف» و تجدید خاطرات دوران کودکی روشن شده است. از چند ساعت پیش که بارش برف در تهران آغاز شده، بارها و بارها در خیابان و محوطه ستاد چرخیده و از نزدیک این موهبت الهی را به تماشا نشسته ام. یادم نمی رود بچه که  بودیم، با بارش برف به خیابان  و کوچه می آمدیم و فارغ از هیاهوهای امروزی و به اقتضای خردسالی – که کاش همانگونه می ماندیم- شروع به برف بازی و درست کردن آدم برفی می کردیم. اگر هم که به خاطر سرما مدارس تعطیل می شد، دیگر نور علی نور بود و با همه وجود در خدمت برف و دوستان بودیم. و حال که در کنار پنجره نشسته ام و با حسرت به آن دوران باز می گردم، نگاه اندوهگینم به برف و دانه های سفید پان خیره می شود که همچنان می آیند و می آیند تا خاطره ای سفید را در روزی از روزهای زمستان امسال برای ما رقم بزنند.

/ 2 نظر / 15 بازدید
میثم (سوته دلان)

سلام گفتی که تو را شوم مدار اندیشه دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه کو صبر و چه دل، کنچه دلش می‌خوانند یک قطره‌ی خون است و هزار اندیشه قلم بر دست گرفتم ٬ خواستم بنگارم ٬ نگاشتم، از صبر ٬ و نشسته‌ام در انتظارت ٬ پس تو ای بهترین به این انتظار پایان ده ...........................٬

کيان مهر

درود بر شما مهمترین انتقاد و پیشنهاد خود به شرایط موجود کشور را بیان کنید... (مهمترین خواسته و پیشنهاد ایرانیان چیست؟) پاینده ایران