قطعه شعری در وصف بانوی آینهها و به مناسبت شهادت صدیقه اهل بیت
ناطقه مرا مگر روح قدس مدد کند
تا که ثنای حضرت سیده النسا کنم
فیض نخست و خاتمه نور جمال فاطمه (س)
چشم دل ار نظاره در مبداء و منتها کند
مطلع نور ایزدی مبدا فیض سرمدی
جلوه او حکایت از خاتم انبیا (ص) کند
وحی نبوتش نسب جود و فتوتش حسب
قصه ای از مروتش سورهی هل اتی کند
دامن کبریای او دسترس خیال نی
پایه ی قدر او بسی پایه به زیر پا کند
لوح قدر بدست او کلک قضا بشصت او
تا که مشیت الهیه چه اقتضا کند
عصمت او حجاب او عفت او نقاب او
سر قدم حدیث از آن ستر و از آن حیا کند
نفحه ی قدس بوی او جذبه ی انس خوی او
منطق او خبر ز لا ینطق عن هوا کند
قبله ی خلق روی او کعبه ی عشق کوی او
چشم امید سوی او تا به که اعتنا کند
مفتقرا متاب روی از در او به هیچ سوی
چونکه مس وجود را فضه او طلا کند
بانوان محترم ایرانی روزتان مبارک
امروز با تولد بانوی آب و آئینه حضرت فاطمه زهرا (س) طنین دلنوازی در بیکران آفرینش نواخته می شود. گیتی سراسر شور و شوق است. بوی یاس می آید و ماهتاب حیات با نغمه روحانی و رحمانی بر بال فرشتگان میهمان زمین می شود.
هلهله مستانه ای از آسمان نیوشای جان می شود و این ملودی عشق یاس آل عباست که جان آدمی را نوازش می دهد. شادی کنیم که عید مسلمانان آغاز شده و زهرای مرضیه (س) بزرگ بانوی خاندان عصمت و طهارت در چنین فرخنده روزی تا ابدیت جاودانه گشته است. با یاری آفریدگار بی همتا و یاری از سرچشمه جوشان مهر و عطوفت اهل بیت به ویژه شاهکار خلقت و معنای زن در گستره هستی ، واژه به واژه ٌام ابیها را تآمل نموده و با افتخار تبریک مولود محمد (ص) را به تمام زنان و مادران ایرانزمین تقدیم می دارم.
روزگارتان همواره سبز و فاطمی باد.
نظرات ()

