ايران‌مهر

دلتنگي هاي ني رها شده از نيستان

تکدی گری به مثابه یک معضل اجتماعی

یکی از مسائل مورد توجه مطالعات جامعه شناسی  تکدی گری است که با ساخت های اجتماعی - اقتصادی هر جامعه ای در ارتباط است . تکدی گری در شهرهایی چون تهران و دیگر کلان شهرها از معضلات اجتماعی است آنان که با گدایی کردن حیات می گذرانند ،نه تنها به کار تولیدی نمی پردازند ، یا خدمتی ارائه نمی دهند ، بلکه در مسیرهای انحرافی قدم می گذراند .

در این حالت ، جامعه آسیب دیده و مغشوش می شود و در نهایت راه برای هنجارشکنی هر چه بیشتر باز می شود . منظره هزاران متکدی که در نهایت ذلت و با ارائه اندام های از کار افتاده و زخمی ، ... درگوشه گوشه شهرها پدیدار می شوند ، دال بر فقر ، زوال منابع انسانی و همه نوع آمادگی در راه تکوین و بسط انواع جرایم است . از همین دیدگاه ، می توان گفت : همان طور که یکی از مهم ترین شاخص های رشد ، آمادگی های انسانی یک جامعه است ، به همان نسبت نیز تعداد متکدیان شاخص اساسی در شناسایی عقب افتادگی آن جامعه به شمار می آید ، چه پدیده تکدی با خود همه عوامل و عناصر منفی را یکجا دارد ، از جانبی فقر فرهنگی و تباهی جامعه را می رساند ، از جانب دیگر به روشنی محرومیت را با تمامی ابعادش هم مادی و هم روانی به منصه ظهور می گذارد .

نتایج یک نظر سنجی در مورد  تکدی گری  نشان می دهد که ۵۱ درصد پاسخگویان را مردان و ۴۹ درصد را زنان تشکیل می دهند . ۹۴ درصد پاسخگویان را باسواد و ۶ درصد بقیه بی سوادند . در مورد علت کشیده شدن بعضی افراد به تکدی گری ، ۴۳ درصد پاسخگویان فقر و نیاز مالی افراد متکدی را مهم ترین علت روی آوردن آنها به گدایی می دانستند . درعین حال ۱۹ درصد دیگر پاسخگویان معتقد بودند که درصد کمی از گداها از روی احتیاج به تکدی گری روی می آورند و بسیاری از آنها نیازمند واقعی نیستند . ۷۱ درصد از افراد نمونه ، به تکدی کمک می کردند ، تنها ۲۹ درصد افراد نمونه هیچ وقت به گداها کمک نکرده اند . ۷۹ درصد از پاسخگویان برخورد مسئولان مربوطه را با این معضل اجتماعی ضعیف و ناکافی می دانستند و تنها ۲ درصد پاسخگویان برخورد مسئولان را قاطع دانستند . اما در تحقیق دیگری که در مورد آمار و تعداد متکدیان در شهر تهران انجام گرفته بود ، نتایج زیر به دست آمد .۶۶۱ نفر متکدیان صبح و ۴۳۸ نفر هم بعدازظهر مشاهده شده اند . با کمی دقت در این آمارها بی شک می توان متوجه شد که بیشتر این گونه مشاغل سازمان یافته هستند و به صورت گروهی کار می کنند، ولی چون این نوع فعالیت با کل جامعه در ارتباط است ، می تواند در آینده پیامدهای منفی برای جامعه داشته باشد . لذا برای حل آن و یا پاک کردن صورت مسئله باید با آن برخورد قانونی شود ، چرا که این فعالیت ها جزء جرایم بدون قربانی محسوب می شود ، این نوع جرایم ، جرایمی هستند که شخص مرتکب شونده آسیبی به کسی وارد نمی کند ، قوانین تنظیم شده برای این جرایم به گونه ای تدوین شده تا رفتار و زندگی خصوصی افراد را طوری تنظیم نماید که در جهت منافع مفروض اخلاقی عموم باشد.

+   علی مومن‌ لو ; ٢:٢٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٢/٦

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir