ايران‌مهر

دلتنگي هاي ني رها شده از نيستان

 

پايين بودن درآمد سرانه از مهمترين موانع توسعه‌ي گردشگري در ايران است


نقطه نظرات WTO، سازمان جهاني گردشگري در خصوص سفر و فرايندهاي حاكم بر آن نشان مي‌دهد كه اقبال سفر در ايران با وجود شرايط عمومي و تحولات منطقه‌اي بسيار بالا و چشم‌گير بوده و گردشگري مي‌تواند در ايران به عنوان صنعتي پيشرو به شمار آيد. به تازگي نيز افزايش سطح زندگي مردم باعث شده اين صنعت يكي از كالاهاي مهم اقتصادي باشد و براي بهره‌مند شدن از سود آن بايد امكانات در بخش‌هاي حمل و نقل، امنيت سفر، اطلاع‌رساني، بازاريابي و علوم و فنون پيشرفت كند.
اين در حاليست كه به اذعان كارشناسان مجريان گردشگري كشور تاكنون نتوانسته‌اند خود را با سرعت و تحولات اين صنعت هماهنگ كنند، واقعيت نيز اين است كه سرعت تقاضا در صنعت گردشگري بيشتر از عرضه و هدايت آن بوده و در شرايط كنوني بايد روند تطبيق زنجيره‌ي گردشگري با اقتصاد در اولويت فعاليت‌هاي صنعت گردشگري كشور قرارگرفته و بخش‌هاي زايد آن از جمه مقررات دست و پاگير حذف شوند.
يكي از مهمترين ويژگي صنعت گردشگري اين است كه با خود يك نوع عدالت اجتماعي را به همراه دارد. از همين رو  مي‌بينيم كشورهايي چون آمريكا، فرانسه و ايتاليا با وجود داشتن بالاترين رقم در صنايع، گردشگري خود را تعطيل نكرده‌اند.
كشور اسكاتلند در چهار سال اخير موفق به جذب 200 ميليون پوند از صنعت توريسم شده و اين ميزان درآمد بزرگترين بخش اقتصاد اين كشور را تشكيل مي‌دهد.
وزير گردشگري مالزي هم اعلام كرده كه انتظار دارد تا صنعت گردشگري مالزي 10 ميليارد دلار به اقتصاد اين كشور كمك كند.
در اين ميان با توجه به فقر حاكم بر بسياري از كشورهاي جهان سوم و عقب‌مانده «جفري ليمپن» مشاور ويژه‌ي دبيركل سازمان گردشگري جهاني اعلام كرده كه در خصوص بهبود اقتصاد كشورهاي فقير جهان، گزينه‌اي بهتر از مديريت مناسب صنعت گردشگري آن‌ها وجود ندارد.
به گفته وي: در حال حاضر و در اكثر كشورهاي توسعه يافته، صنعت گردشگري از مهم‌ترين منابع صادراتي و ايجاد فرصت‌هاي شغلي به حساب مي‌آيد. صنعت گردشگري، تنها بخشي است كه تمامي كشورهاي توسعه يافته در آن به سودهايي براساس منابع طبيعي‌شان دست مي‌يابند.
به اين ترتيب صنعت گردشگري و اشل بزرگتر آن جهانگردي مي‌رود تا در آينده‌اي نزديك جايگاه خود را به عنوان صنعتي ارزآور تثبيت كند. براي تحق اين امر به اجماع كارشناسان بايد در ابتدا توريسم داخلي متحول شده و با بالا رفتن عرضه و تقاضا توريسم خارجي در ايران تقويت شود. اما شواهد امر نشان مي‌دهند كه تاكنون چنين چيزي در ايران محقق نشده است.
پايين بودن درآمد سرانه شهروندان به سلب امكان مسافرت از مردم به تضعيف صنعت گردشگري و نا آشنايي مردم با آثار تاريخي فرهنگي كشور منجر شده است.
براساس تحقيقات محبوبه وطن‌خواه، كارشناس سازمان ايرانگردي و جهانگردي استان همدان، ضعف سرمايه‌گذاري داخلي و خارجي در بخش ايرانگردي و جهانگردي و پايين بودن درآمد سرانه و تاثير آن بر فرهنگ عمومي، اساسي‌ترين مشكلات و موانع اقتصادي توسعه‌ گردشگري در كشور است.
در بخشي از اين مقاله‌ در تبيين موانع سرمايه‌گذاري در بخش گردشگري ايران، آمده است: عدم اطمينان به بازدهي و سود به دليل ركود حاكم بر تمام بخش‌هاي گردشگري كشور، مشكلات تامين سرمايه و اعتبارات بانكي و عدم حمايت بانك‌ها در اعطاي وام‌هاي مورد نياز، نگراني از تداخل وظيفه‌ ماموران رسمي و غيررسمي محلي، بالا بودن قيمت زمين موردنياز در شهرها و نواحي اطراف شهرها كه تامين هزينه‌ آن بخش قابل توجهي از سرمايه‌ اوليه را به خود اختصاص مي‌دهد، هزينه‌هاي فوق العاده گران امتياز آب، برق، تلفن و تاسيسات مورد نياز مشابه، كندي مراحل كسب مجوز و پروانه‌ ساخت از شهرداري‌ها يا مقامات مسئول ديگر و بالابودن عوارض و هزينه‌هاي موضوعي شهرداري‌ها، گراني و مشكلات تامين مصالح ساختماني در نقاط دورافتاده، نبود پشتوانه‌هاي حمايتي در قالب يك سازمان مسئول مستقيم كه در مواقع ضروري بتوان از پشتيباني آن بهره گرفت، نرخ بالاي بهره‌هاي بانكي و عدم همكاري بانك‌ها، نبود مقررات حمايتي مالياتي و بيمه‌هاي اجتماعي و پايين بودن ارزش افزوده‌ بخش جهانگردي و وجود زمينه‌ها و محل‌هاي مناسب‌تر و سودآورتر براي سرمايه‌گذاري از جمله عواملي هستند كه باعث بي‌رغبتي سرمايه‌گذاران داخلي به ورود به عرصه‌ گردشگري و مواجهه با مخاطرات و مشكلات فعاليت در اين بخش شده است.
سرمايه‌گذاران خارجي نيز به دليل نبود تعريف حقوقي معين و شرايط متعارف و عدم حمايت كافي دولت، تمايلي به سرمايه‌گذاري در ايجاد تاسيسات جهانگردي و توسعه‌ آن در ايران و درگيركردن خود با مسائل سرمايه‌گذاري داخلي ايران ندارند.
پژوهشگر در ادامه‌ مقاله با اشاره به تاثير پايين بودن درآمد سرانه در سلب امكان مسافرت و گردشگري مردم تاكيد كرده است: وظيفه‌ اساسي دولت در اين زمينه بالابردن توانايي مالي مردم، كاهش ساعات كار، افزايش اوقات فراغت و ترويج ايرانگردي از طريق رسانه‌هاي جمعي، صدا و سيما و مطبوعات و‌ آشنا كردن مردم با مظاهر فرهنگ و تمدن كشور مي‌باشد.
در بخش ديگري از اين مقاله در تبيين موانع اجتماعي رشد توريسم در ايران به عواملي ازجمله پايين بودن سطح آگاهي جامعه در مورد گردشگري و جاذبه‌هاي توريستي كشور، كمبود امكانات رفاهي و پزشكي، نبود برنامه‌ريزي مناسب به منظور پركردن اوقات فراغت گردشگران و برخي موانع و ضعف‌هاي قانوني و اداري نظير مقررات دست و پا گير گمركي و صدور رواديد و نامنظم بودن پرواز‌هاي هواپيمايي ايران اشاره شده است.
پژوهشگر همچنين در بخش ديگري از مقاله‌ي خود به بررسي برخي مشكلات و موانع خدماتي و اجرايي موجود در بخش جهانگردي پرداخته است.
وجود ويزاي اجباري بين ايران و كشورهاي صادركننده‌ي جهانگرد، ضعف امكانات و تسهيلات ورود و خروج اتباع خارجي، تنگناهاي سيستم حمل و نقل درون شهري، نبود اماكن مناسب كافي براي پذيرايي و اقامت گردشگران، فقدان آژانس‌هاي مسافرتي منظم با برنامه‌ريزي مناسب، ضعف خدمات پستي و ارتباطات جهانگردي و بي‌توجهي به بيمه جهانگردي ازجمله مشكلاتي بوده‌اند كه پژوهشگر در مقاله خود به بررسي و تحليل آنها پرداخته و راهكارهايي را براي رفع آن‌ها پيشنهاد كرده است.
مولف در خاتمه اين مقاله لغو ويزاي اجباري ورود به ايران با اولويت قراردادن كشورهاي دوستي كه بيشترين گردشگر را به كشورهاي منطقه خاورميانه اعزام مي‌كنند، لغو عوارض گمركي، خودداري از بازرسي وسايل سفر جهانگردان به نحو وقت‌گير و ناراحت كننده، آموزش كامل تمامي كاركنان و ماموران مرتبط با گردشگران، رفتار موقرانه و ملاطفت‌آميز با اتباع خارجي، ارائه‌ امكانات حمل و نقل ويژه به تورهاي مسافرتي و احداث راه‌هاي شوسه، راه‌آهن و خطوط هوايي به منظور تسهيل دسترسي به نقاط ديدني و جذاب كشور، ايجاد تاسيسات پذيرايي مناسب جهت طبقات مختلف جامعه، برنامه‌ريزي و نظارت دقيق بر نحوه فعاليت آژانس‌هاي مسافرتي و فراهم كردن امكانات تبليغاتي جهت اين مراكز، توجه ويژه به خدمات پستي جهانگري و حل مشكلات بيمه‌اي گردشگران را از جمله راهكارهاي لازم براي گسترش صنعت گردشگري دانسته است.
  

 

+   علی مومن‌ لو ; ۱٠:٠٢ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٤/۱٢/٢٦

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir