ايران‌مهر

شهادت مولود کعبه بر عموم عاشقان امامت و ولایت تسلیت باد

امشب رحمت دوست جاریست، مانند رود، نه! مانند باران، اگر دلتان لرزید، بغضتان ترکید، کسی اینجا محتاج دعاست، اگر یادتان بود باران گرفت دعایی به حال من بیابان کنید.

چون نامه جرم ما به هم پیچیدند / بردند به دیوان عمل سنجیدند
بیش ازهمگان گناه مابود ولی /  ما را به محبت علی(ع)بخشیدند . . .
با عرض تسلیت در لیالی قدر این حقیر را ازدعای خیرخویش فراموش نکنید.التماس دعا

نظرات ()

نوشته دردناکی که دنیا را تکان خواهد داد. باز هم تبعیض میان سیاه و سفید

Written by an African kid, amazing thought

"When I born, I Black, when I grow up, I Black, when I go in Sun, I Black, when I scared, I Black, When I sick, I Black, And when I die, I still black... And you White fellow, When you born, you pink, When you grow up, you White, When you go in Sun, you Red, When you cold, you blue, When you scared, you yellow, When you sick, you Green, and when you die, you Gray... And you call me colored???

این شعر کاندیدای شعر برگزیده سال ۲۰۰۵ شده. توسط یک کودک آفریقایی نوشته شده و استدلال شگفت انگیزی دارد. وقتی به دنیا میام، سیاهم، وقتی بزرگ میشم، سیاهم، وقتی میرم زیر آفتاب، سیاهم، وقتی می ترسم، سیاهم، وقتی مریض میشم، سیاهم، وقتی می میرم، هنوزم سیاهم... و تو، آدم سفید، وقتی به دنیا میای، صورتی ای، وقتی بزرگ میشی، سفیدی، وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی، وقتی سردت میشه، آبی ای، وقتی می ترسی، زردی، وقتی مریض میشی، سبزی، و وقتی می میری، خاکستری ای... و تو به من میگی رنگین پوست؟؟؟

نظرات ()

زندگی اجباری

شاید آن روز که سهراب نوشت تا شقایق هست زندگی باید کرد
خبری از دل پر درد گل یاس نداشت
باید اینجور نوشت هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچک و یاس
زندگی اجباریست

نظرات ()

منتخبان رالی تهران ابیانه تقدیر شدند

نظرات ()

قطعه شعری در وصف بانوی آینه‌ها و به مناسبت شهادت صدیقه اهل بیت

 ناطقه  مرا مگر روح قدس مدد کند

تا که ثنای حضرت سیده النسا کنم

فیض نخست و خاتمه نور جمال فاطمه (س)

چشم دل ار نظاره در مبداء و منتها کند

مطلع نور ایزدی مبدا فیض سرمدی

جلوه او حکایت از خاتم انبیا (ص) کند

وحی نبوتش نسب جود و فتوتش حسب

قصه ای از مروتش سورهی هل اتی کند

دامن کبریای او دسترس خیال نی

پایه ی قدر او بسی پایه به زیر پا کند

لوح قدر بدست او کلک قضا بشصت او

تا که مشیت الهیه چه اقتضا کند

عصمت او حجاب او عفت او نقاب او

سر قدم حدیث از آن ستر و از آن حیا کند

نفحه ی قدس بوی او جذبه ی انس خوی او

منطق او خبر ز لا ینطق عن هوا کند

قبله ی خلق روی او کعبه ی عشق کوی او

چشم امید سوی او تا به که اعتنا کند

مفتقرا متاب روی از در او به هیچ سوی

چونکه مس وجود را فضه  او طلا کند

نظرات ()

نوروزتان پیروز هر روزتان نوروز

نوروزتان پیروز هر روزتان نوروز

درباره نوروز یا «روز نو خودمان» که برای اولین بار در سال جاری صفت بین المللی و ثبت در فهرست یونسکو را نیز از آن خود ساخته است، بحث و سخن فراوان است. بحث در خصوص نوروز به تعبیر مولانا همان مصداق «هر کسی از ظن خود شد یار من» بوده و هزاران هزار دیدگاه در این خصوص انتشار یافته است. وقتی که همه این دیدگاه ها را کنار هم بگذاریم متجه می‌شویم که در تمام این دیدگاه‌ها عناصر مشترکی چون پاکیزگی، ضرورت نو شدن در همه ابعاد، یاری و کمک به مستمندان، دید و بازدیدهای نوروزی و ... به چشم می خورد. همین امر نیز بر اهمیت مصداقی نوروز افزوده و ما را وادار به کرنش و احترام به این سنت نیکیوی پیشینیان و گذشتگان ایرانی می کند. به قول دکتر کوروش نیکنام ایرانیان باستان، بر پایه‌ی آموزش‌های پیامبرشان اشو زرتشت، بر این اندیشه بودند که شادی از جلوه‌های نیک اهورایی و همساز با زندگی‌ست، با این نگرش، پیوسته بر آن بودند تا در هر مناسبتی اندوه و سوگواری را از خود دور سازند. جشن نوروز از برجسته‌ترین و با شکوه‌ترین یادگاری‌های ایرانیان است که سال‌های زیادی را پشت سر گذاشته است و یکی از جشن‌های بسیار کهن جهان به شمار می‌رود.

بیشترین ارزش این جشن را می‌توان در آن دانست که با سپری کردن نشیب و فرازهای فراوان، چون کوهی استوار ایستاده و با روح و احساس مردم این سرزمین چنان سرشته شده است که آنها همه ساله در ژرفای دل و جان و روان خود چشم به راه فرا رسیدن آن هستند و از هفته‌ها قبل، با ایمان و علاقه‌ی سرشتی به پیشبازش می‌روند.

بدین گونه هنگامی که گل، گیاه و سبزه جان تازه می‌گیرند و جهانِ زنده، درفش رنگارنگ زندگی را به شادی می‌افزاید، از سوی دیگر فروغ عشق و امید سراسر آفرینش را فرا می‌گیرد و جنبش، تلاش و کوشش در همه جا و همه چیز دیگر بار جان می‌گیرد. سال نو و جشن نوروز در شروع ماه فروردین با شکوهِ تمام آغاز می‌شود.

در ادبـیـات فارسی جشن نوروز را، مانند بسیاری دیگر از آیـیـن ها، رسم ها، فرهنگ ها و تمدن ها به نخستین پادشاهان نسبت می دهند.  شاعران و نویسندگان قرن چهارم و پنجم هجری، چون فردوسی ،منوچهری، عنصری، بـیـرونی، طبری، مسعـودی، مسکویه، گردیزی و بسیاری دیگر که منبع تاریخی و اسطوره ای آنان بی گمان ادبـیـات پـیـش از اسلام بوده، نوروز و برگزاری جشن نوروز را از زمان پادشاهی جمشید می دانند، که تـنـها به چند نمونه و مورد اشاره می شود : 

جهان انجمن شد بر تخت اوی               از آن بر شده فره بخت اوی

به جمشید بر گوهر افشاندند               مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال نو هرمز فرودین                     بر آسوده از رنج تن، دل ز کین

به نوروز نو شاه گیتی فروز                   بر آن تخت بنشست فیروزروز

بزرگان به شادی بیاراستند                   می و رود و رامشگران خواستند...

سخن هر چند درباره نوروز همواره به درازا می کشد اما سخن را کوتاه کرده و میگویم: نوروزتان پیروز هر روزتان نوروز

نظرات ()

ضمانت توسعه پایدار گردشگری شهری با حفاظت بافت های تاریخی

 با ظهور مدرنیسم و هجوم فرهنگ های غیربومی و الگوی مصرف جهان پیشرفته به کشور، فرهنگ شهرنشینی جدید در تضاد با فرهنگ سنتی قرار گرفته و فرهنگ نوگرایی و تجددطلبی جایگزین فرهنگ اصیل و سنتی شده است که این امر منجر به بروز بحران بی هویتی در شهرها و به خصوص در میان ساکنان بافت های تاریخی شهرهای کهن ایران شده است. در میان کشورهای برخوردار از تاریخ و تمدن کهن شاید بدون اغراق شهرهای ایران تنها مناطقی باشند که چنین تجربه ای تلخ و ناگوار را پشت سر می گذارند و نگاهی کوتاه به شهرهای تاریخی جهان چون ونیز، آتن، لندن، پاریس و ... به خوبی موید حفظ بافت های تاریخی  و تاکید بر استفاده از المان های معماری گذشته در مناطق توسعه یافته است. بناها و بافت های  تاریخی نماینده فرهنگ،  هنر و فن معماری زمانه ساخت خود و به عبارت دیگر صورت تاریخی و فرهنگی هر کشور و ملتی  بوده و در خاطرات تاریخی ملت ها تجدید حیات هنری تمدن های پیشین را رقم می زنند. این بناها  بی شک در ارتباطی تنگاتنگ با بافت شهری پیرامون خود در زمان ساخت  بوده و معنی کامل خود را با این پدیده های تمدنی  بازکاوی می کنند.به همین دلیل جدا کردن بناها و یادمان های تاریخی  از محیط در برگیرنده  آنها در برهه کنونی ،به مثابه  کشیدن پرده ای از ابهام بر کهنه کتاب تاریخ و تمدن برای آیندگان خواهد بود.

ایران با توجه به پیشینه کهن فرهنگی و تمدنی  برخوردار از فرهنگ شهرنشینی، همواره شاهد پیدایش شهرهای زیادی در اقصی نقاط حوزه های مختلف تمدنی خود بوده است. یادگارهایی که اینک در دل بافت های تاریخی خودنمایی کرده و  روزگاری قلب تپنده تمدن بزرگ ایران بوده اند. اصفهان، شیراز، یزد، تهران، همدان، کرمان، بم و... هر کدام شاهکارهایی از دوره های مختلف شهرنشینی و شهرسازی را در خود جای داده اند، یادبودهایی که در پس هزاره های مختلف تاریخی خود را حفظ نموده، اما با تاسف اکنون در معرض فروپاشی و بی توجهی عمومی قرار گرفته اند. دخالت دستگاه های مسوول و غیر مسوول در حوزه بافت های تاریخی، اکنون دغدغه های جدی و مهمی را در راستای صیانت از این گنجینه های ملی هویدا ساخته که اگر اکنون برای این دغدغه چاره ای اندیشیده نشود، به طور حتم فردا جز افسوس و پشیمانی چیزی عاید ما و فرهنگ کهن ایران نخواهد شد. به عنوان نمونه بافت تاریخی شهر یزد با مساحتی در حدود 800 هکتار را می توان سالمترین،  گسترده ترین و اصولی ترین بافت تاریخ ایران دانست که برخوردهای متفاوتی در زمینه مداخله متولیان امر در شبکه های معابر تجربه کرده است، اما در این میان بی توجهی به ارزش های کالبدی، تاریخی و هویتی برخی بافت ها در کنار تعلل در تعیین محدوده های تاریخی و تدوین ضوابط و سیاست های جدید در نحوه مداخله در آنها، بیش از پیش این عناصر ارزشمند را در انزوا فرو برده است. تهران  نیز در حوزه میراث فرهنگی و بافت تاریخی شاید سابقه زیادی نداشته باشد، اما اهمیت آن به این دلیل است که تهران به عنوان پایتخت کشورمان در تاریخ معاصر، پایگاه مهمی برای  تحولات سیاسی  و اجتماعی بوده است. تهران قدیم طبق شواهد موجود دارای پنج محله شامل  عودلاجان، سنگلج، بازار،  چاله  میدان و محله دولت بود که  هر یک از این محلات دارای پاتوق هایی بود و هر پاتوق به چندین گذر و کوچه تقسیم می شد. " مسیو اولیویه، سیاستمدار و پزشک معروف فرانسوی، آنگاه به پیش بینی آینده تهران می پردازد، عظمت امروزی تهران را پیش بینی کرده  و به عبارت بهتر چنین پیشگویی می کند:  با وجود سعی و کوشش زیادی که آقا محمد شاه در ازدیاد جمعیت شهر به عمل می آورد و حمایت و اعانتی که از کسبه و تجار می کند، خاصه آنهایی که به تازگی به تهران مهاجرت کرده در آن شهر مسکن می کنند، هنوز جمعیت آن تاریخی که ما وارد شدیم (1211 هجری قمری) بیشتر از پانزده هزار کس نبود . قراول و عمله جات دیوانی را نیز که به قدر سه هزار نفر می شدند ضمن این جمعیت به شمار آوردیم به نظر می رسد که اگر جانشینان آقا محمد شاه در این شهر سلطنت کنند جمعیت این شهر بسیار عظیم شود. به هر حال تهران کوچک قدیم با انتخاب  شدن به پایتختی ایران زمین  در  طول 200 سال گذشته به چنان رشدی دست یافت که در زمره یکی از آلوده ترین و بزرگترین پایتخت های جهان به شمارآید و البته ذکر این نکته نیز الزامی است که همپا با توسعه شهری، بافت های تاریخی به مرور به حاشیه رانده شده و مهجور شدند. با گذشت زمان و پی بردن به ارزش های ذاتی و ماهیتی بافت ها و بناهای تاریخی، اکنون در عرصه بین الملل این بافت ها به یکی از ارزشمندترین مناطق شهری تبدیل شده و هزاران گردشگر را جذب خود می کنند. تجاربی که اگر در حوزه مدیریت شهری و تشکیلات میراث فرهنگی و گردشگری چراغ کار برنامه ریزان قرار گیرد، در آینده ای نه چندان دور شهرهای تاریخی ما با گسترش صنعت جهانگردی  نیز از این خوان نعمت برخوردار خواهند شد. به عبارت بهتر باید توسعه گردشگری شهری و پایدار را ضامن حفظ و صیانت از بافت های تاریخی به شمار آورد، چرا که اکنون خدمات رسانی به بافت های تاریخی به یکی از دغدغه های اصلی مدیریت های شهری تبدیل شده است. از دیدگاه دکتر سید محسن حبیبی، طراحی مسیرهای پیاده گردشگری با هدف حفاظت از بافت و رونق بخشیدن به صنعت گردشگری یکی از مهم ترین اقدامات برای باز زنده سازی این بافت ها به شمار می رود. زیرا از آن جا که نتایج مثبت این اقدام از سوی ساکنان و بهره برداران این مناطق، درک می شود می تواند مداخله و مشارکت آگاهانه آنها را برای بهسازی و اصلاح بافت برانگیزد. از دیدگاه وی، اهمیت و ارزش این بافت های کهن چنان است که هم اکنون و با محدودترین امکانات ضروری، توانسته اند بسیاری از گردشگران را به خود جذب کند. بنابراین ساماندهی و احیای این مراکز شهری با استفاده از پیاده  راه ها علاوه بر تحقق هدف حفاظتی این بافت ها به دلیل ارتقای کیفی فضاهای مربوطه و تجهیز مناسب آنها نه تنها نیازهای ساکنان به فضاهای مطلوب شهری برای زندگی جاری را تامین می کند، بلکه چرخ های توسعه گردشگری در این بافت را فعال می کند و این امر نه تنها موجب افزایش هویت اجتماعی و فرهنگی مجموعه بافت می شود، بلکه راهکارهای موثر و تجربه شده برای ایجاد و بازتولید عرصه های عمومی و هویت از دست رفته و خاطرات زدوده شده از بافت های تاریخی شهرهای ایران است.

 شاید مهمترین اصل در حفاظت و بهسازی بافت قدیم به خصوص شهرهایی چون تهران، اصفهان و شیراز تعیین محدوده آن به عنوان منطقه ویژه شهری باشد، چرا که در این صورت می توان ضوابط ویژه ای را برای کنترل های عمده برای حفظ هویت بافت های تاریخی تدوین و اجرا کرد.تعیین درجه بندی عملکردی گذرهای بافت های تاریخی،اعمال تعریض های احتمالی منطبق بر گذرهای قدیمی، جلوگیری از شکل گیری لبه های غیرقابل نفوذ و متراکم در بدنه گذرها، اعمال ضوابط ویژه به منظور جلوگیری از اغتشاش بصری در بافت و پیکره اصلی و خط آسمان، شناسایی،حفظ و حراست از مجموعه عناصری که به نحوی دارای ارزش های تاریخی و فرهنگی هستند و به حفظ هویت معنوی بافت کمک می کنند را باید از مهمترین اصولی دانست که رعایت آنها به ماندگاری بافت های تاریخی به عنوان سرمایه های مادی و معنوی شهرها کمک می کند. ایجاد محورهای گردشگری در مناطقی مثل بازار می تواند به عنوان یکی از روش های احیای فضاهای تاریخی شهری و جذب توریست مورد استفاده قرار گیرد. محورهای گردشگری در صورت دارا بودن ارزش ها و ویژگی های یاد شده می تواند بافت پیرامونی خود را متحول کند.به طور مثال ایجاد فعالیت های تجاری در محورهای توریستی به نحوی که مورد توجه گردشگران باشد، اقتصاد محله را متحول می کند و با تغییر کاربری بناهای با ارزش به عنوان محل های استراحت مانند هتل و رستوران نیز در این موضوع موثر است. شهرداری تهران نیز با الهام از دیدگاه های کارشناسی و تجربه های جهانی، گام های بلندی را در راستای صیانت از بافت های تاریخی و بناهای فرهنگی آغاز کرده است. طرح معرفی بناهای تاریخی توسط سازمان زیباسازی یا شستشوی برج آزادی با همکاری تشکیلات میراث فرهنگی نمونه های خوبی از این اهتمام ملی و تعامل پایدار با میراث فرهنگی کشور به شمار می روند. طرح بزرگ پیاده راه سازی بازار تهران نیز  مهرتاییدی بر عملکرد شهرداری در مواجهه با حفاظت بافت تاریخی بوده و پتانسیل مدیریت شهری را در این حوزه به خوبی نمایان می سازد.

دی ماه سال جاری دکتر قالیباف شهردار تهران در بازدیدی که از پروژه پیاده راه سازی بازار تهران داشت، با تاکید بر این که شهرداری تهران مصمم شده تا بخش قدیمی شهر را باز سازی و نگهداری کند، گفت: همه کشورهای دنیا تجربه آن را دارند که مراکز قدیمی شهر و در واقع ارگ قدیم و مرکز اصلی شهر، به عنوان میراث فرهنگی نگهداری می شود و در عین حال که مردم در آن زندگی و تجارت می کنند، بهترین ساعات تفریح و استراحت خود را در آن می گذرانند، اما محدوده بازار تهران فقط جنبه اقتصادی، آن هم به صورت غیر منطقی کرده  و ما امیدواریم که با این طرح بتوان مرکز شهر را به بهترین و زیباترین شکل خود حفظ کرد.

شهریور سال1388 نیز شورای شهر تهران مصوبه ای را در راستای صیانت از خانه های تاریخی تهران به تصویب رساند. در این مصوبه پیش بینی شد مالکان خانه های تاریخی از مجموعه از تسهیلات بهره مند شوند همچنین براساس ماده 166 برنامه چهارم توسعه شهرداری ها موظف شده اند برای کمک به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، تشکیلات ساختاری شهردار بافت تاریخی را برای حفاظت از میراث فرهنگی شهرها ایجاد کنند.

 مجموعه آثار باستانی و تاریخی درون شهرها نه تنها نیاز به مرمت و حفاظت جهت حفظ ارزش های ملی به یادمانده از پیشینیان هر جامعه ای دارد، بلکه با عرضه عینی آنها به جهانگردان، توریسم فرهنگی اشاعه و گسترش می یابد. گرچه چنین آثار و بناهایی بعضا کاربری های پیشین خود را بازنخواهند یافت،  لیکن با ارائه کاربر های فرهنگی-   سنتی و با نگرش به جنبه های توریست پذیری آن ها می توان  با حفظ ارزش ها از جنبه های اقتصادی بناهای فرهنگی بهره گرفت. با توجه به اهمیت نقش شهرداری به عنوان متولی مدیریت شهری و سازمان میراث فرهنگی به عنوان  متولی وسیاست گذار حفظ و مرمت آثار تاریخی، به نظر می رسد که تشکیل کمیته ای مشترک برای پیگیری مسایل بافت تاریخی از ضروریات روز باشد.

بافت های تاریخی کانون و هسته مرکزی شهرهای تاریخی ایران بوده و حیات این بافت ها طی سده های گذشته پایه بسیاری از آداب و رسوم و حتی فرهنگ موجود و نیز رونق اقتصادی شهر و منطقه بوده است. فضاهای شهری تاریخی قبل از همه وظیفه دارند تاریخ، هویت عینی و ذهنی شهر را حفظ کنند و در زندگی جاری سازند.پاسدار همه خاطره ها و یادمان ها بوده و از این رو باید فعالیت هایی را در کالبد خود جای دهند که با هدف یاد شده انطباق یابد.

نظرات ()

مدیریت شهری و جایگاه آن در توسعه میراث فرهنگی و گردشگری

نظرات ()

عزای پیشوای سوم، بی‌تفکر یا با تفکر در فلسفه قیام عاشورا؟

باز محرم فرا رسید. سالروزی که باید به تفکر نشست و فلسفه قیام عاشورا را باز گفت. از دوران طفولیت که در این ایام به سر و سینه می‌ زدیم  و بر رثای حسین (ع) اشک می ریختیم. همواره برایم این سوال پیش می آمد که حسین برای چه چیز و چه نکته ای قیام کرد؟ اهمیت این سوال از آنجا برایم مضاعف شده بود که یقین داشتم پیرامون کربلا و شهادت جانگداز آفتاب سوم همواره تحریفاتی وجود داشته و ابوهریره صفتان همیشه دوست داشتند تا با جعل تاریخ و روایت، فلسفه قیام عاشورا را تحریف کنند. نمی خاهم بگویم که گریه بر حسین و عترت او نکوهیده است، اما می خواهم بگویم که گریه بدون شناخت حسین و ادامه دادن راه او فایده ای برای ما و  شیعیان  در پی نخواهد داشت. همان چیزی که اکنون در برخی از هیات ها و دستجات مذهبی شاهد آن هستیم. بیان فلسفه قیام عاشورا مهمترین اقدام در ایام محرم است و بیان فضائل ائمه و خواندن دعاهای مرتبط در این زمینه مورد تایید اهل بیت خواهد بود.

هر قیام و نهضتی عمدتاً از دو بخش خون و پیام تشکیل می‎گردد. مقصود از بخش خون، مبارزات خونین و قیام مسلحانه می‎باشد که مستلزم کشتن و کشته شدن و جانبازی در راه‌ آرمان مقدس است و مقصود از بخش پیام نیز، رساندن و ابلاغ پیام انقلاب و بیان آرمان‎ها و اهداف آن است

با بررسی قیام مقدس امام حسین(ع) این دو بخش کاملاً در آن به چشم می‎خورد؛ زیرا انقلاب امام حسین(ع) تا عصر عاشورا مظهر بخش اول، یعنی بخش خون و شهادت، بود و رهبری و پرچم‌داری نیز بر عهده‎ی خود ایشان قرار داشت، و پس از آن، بخش دوم به پرچم‎داری امام سجاد(ع) و حضرت زینب(س) آغازید با سخنان آتشین خود، که پیام انقلاب و شهادت سرخ آن حضرت و یارانش را به آگاهی افکار عمومی رسانیدند و طبل رسوایی حکومت پلید اموی را به صدا درآوردند.

از سوی دیگر بازخوانی شرایط سیاسی حاکم بر زمان امویان در شام و سوریه حقلیق تلخی را بازگویه می کند، چرا که معاویه  و عمروعاص زمانی که به قدرت رسیدند به شدت و حدت تمام کلیه مخالفان خویش را از سر راه برداشته و جامعه وقت را متناسب با شعور سیاسی درخواستی خود بار آوردند.  شواهد موجود نشان می دهد که بنی‎امیه با تبلیغات زهرآگین و کینه توزانه‎اش، خاندان پاک پیامبر را در نظر مردم شام منفور جلوه داد و در مقابل، بنی‎امیه را خویشان رسول خدا و نزدیک‎ترین افراد به او معرفی کرده بود، به طوری که پس از پیروزی قیام عباسیان و استقرار حکومت ابوالعباس سفّاح، ده تن از امرای شام نزد وی رفتند و همه سوگند خوردند که ما تا زمان قتل مروان ـ آخرین خلیفه اموی ـ نمی‎دانستیم که رسول خدا(ص) جز بنی‎امیه خویشاوندی داشته باشد که از او ارث ببرند، تا آن که شما امیر شدید. درباره فلسفه قیام عاشورا هر چند تحلیل های زیادی ارایه شده اما معدود سخنان باقی مانده از پیشوای سوم خود به خوبی نشانگر هدف خروج امام حسین از مکه و مدینه و حرکت به سمت کوفه است.

ایشان در جایی فرموده است: « من به جهت خود خواهی و گردنکشی و فتنه انگیزی و ستمگری خارج نشدم، بلکه به قصد اصلاح امت جدم خروج کردم. می خواهم به معروف فرمان دهم و از منکر باز دارم و بر سیره جدم و پدرم علی بن ابیطالب (ع) رفتار کنم »

طبق مدارک مستند تاریخی هنگامی که امام حسین (ع) با سپاه حر برخورد می کند ، در وقت نماز برای اصحاب خویش خطبه ای خواند؛ در قسمتی از این خطبه چنین آمده است : « اما بعد فقد نزل بنام الامه ما قد ترون دان الدنیا قد تغیرت و الحق لا یعمل به والی الباطل لا یتناهی منه لیرغب المومن فی لقاء ربه حقا حقاً فانی لا اری الموت الاسعاده و الحیاة مع الظالمین الابرما».

 وضعیتی پیش آمده که می بینید. اوضاع زمانه دگرگون شد، زشتی ها آشکار گشته و نیکیها و فضیلتها رخت بربسته است، از خوبیها تنها جز اندکی به اندازه قطرات ته مانده ظرف آب برجای نمانده است، مردم چون چهارپایان به زندگی پست و ذلت باری تن داده اند. آیا نمی بینید که به حق عمل نمی شود و باطل مورد نهی قرار نمی گیرد؟ در چنین روزگاری شایسته است که شخص مومن دیدار پروردگارش بشتابد،براستی من مرگ را جز سعادت و زندگی با ستمکاران را جز سعادت و زندگی با ستمکاران را جز رنج و نکبت نمی بینم.

امام هم چنین به به ولید بی عقبه فرموده است: آگاه باشید! که این فرومایه (ابن زیاد) و فرزند فرومایه مرا در بین دو راهى شمشیر و ذلت قرار داده است ما کجا و ذلت کجا چرا که خدا و پیامبرش و مومنان از ذلت پذیرى ما ابا دارند و دامنهاى پاک مادران و مغزهاى با غیرت و نفوس با شرافت پدران ، روا نمى دارند، که اطاعت افراد لئیم و پست را بر قتلگاه کرام و نیک منشان مقدم بداریم . آگاه باشید! که من با این گروه کم و با قلت یاران و عقب نشینى کنندگان ، براى جهاد آماده ام .

با توجه به آنچه که در بالا به آن اشاره رفت. اندیشه دارم که تفکر بر اهداف قیام عاشورا و عمل به آنچه که امام پیش از قیام برای شیعیان خود ترسیم نموده است، فضیلتی به مراتب افزونتر از عزاداری صرف و بدون اندیشه خواهد داشت.

نظرات ()

تشکیل شورای سیاستگذاری روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری

مدیر کل روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از تشکیل شورای سیاستگذاری در این اداره کل خبر داد.

به گزارش میراث آریا(chtn)،حسن محسنی در چهارمین نشست دبیران روابط عمومی مناطق پنج گانه سازمان میراث فرهنگی با اعلام این خبر افزود: شورای سیاستگذاری اداره روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی با هدف ایجاد و بسط تعامل بیش از پیش میان روابط عمومی های ستاد و استان‌های سازمان تشکیل شده است.

در این نشست آقایان محسنی، خاندوزی، جواهرزاده، بهادری پور، نوراللهی، علی مؤمن لو، بهروز کیا و خانم‌ها اسلامی، موسوی و آسیابان‌ها به عنوان اعضای شورای سیاستگذاری اداره کل روابط عمومی معرفی شدند

نظرات ()

من : درباره خود سخن گفتن شاید شیوه رندان باشد و بس که عقلا درباره خویش هیچ نمی گویند.علاقه ام در مسائل کاری حوزه ارتباطات است و در حوزه فراغت به ترتیب جنگل و کویر و دریا که در هر 3 گستره خدای خویش را می بینم و باز می‌شناسم. عاشق عرفانم و زندگی مردان بزرگ خدا و چشم انتظار موعودی که او را قرن هاست چشم در راهیم. دوستانی دارم به لطافت ابر بهاری و پسری پارسا نام که نامش را از سرزمین مقدس ایران - پرسیا یا پرشیا - وام گرفته ام. می دانم که در زندگی نمی‌شود همه را از خود راضی نگه داشت اما سعی خود را کرده ام تا در کنار این امر معبودم را نیز همیشه از خود راضی نگه دارم. پس ای خدای بزرگ و اهورای بی همتا دل های همه ما را به سوی خود بازگردان که همیشه در کنار ما بوده ای و هستی... و به خدایی که در این نزدیکی است...
پروفایل علی مومن‌ لو
ایمیل مدیر وبلاگ

آرشیو وبلاگ

صفحات وبلاگ

مطالب اخیر

موضوعات وبلاگ

نویسندگان همکار

لینکستان